jump to navigation

Grywalizacja kursu akademickiego – czy to się podoba? 02/11/2014

Posted by Mikołaj Morzy in sieci społeczne.
add a comment

W semestrze zimowym 2013/14 prowadziłem razem z dr Agnieszką Ławrynowicz kolejną edycję przedmiotu „Technologie semantyczne i sieci społecznościowe”. Przedmiot składa się z cyklu laboratoriów i wykładów, a jego głównym celem jest, z jednej strony, przybliżenie studentkom i studentom podstawy stosu technologii semantycznych, a z drugiej strony, zaprezentowanie nauki związanej z sieciami, modelami powstawania sieci, dysseminacją informacji w sieciach, mikro- i makro-ewolucją struktur sieciowych, itp. W zeszłym roku poczyniliśmy pierwsze, nieśmiałe próby wprowadzenia elementów grywalizacji, ale dopiero od tego semestru wzięliśmy się za to na poważnie.

Grywalizacja tego kursu wykorzystywała kilka kluczowych elementów.

  1. punkty: zamiast zaliczać przedmiot (zarówno wykład jak i laboratorium) przez jednorazową próbę (np. egzamin, kolokwium, pojedynczy projekt), konsekwentnie stosowaliśmy podejście punktowe, dzięki czemu przez cały czas trwania przedmiotu studentki i studenci mieli kontrolę nad oceną końcową, jaką mieli otrzymać. Punkty zostały tak obliczone, aby otrzymanie oceny dostatecznej wiązało się z absolutnie najmniejszą ilością wymaganej pracy, ocena dobra była możliwa do uzyskania w wyniku stosunkowo niewielkiego własnego zaangażowania, natomiast otrzymanie oceny bardzo dobrej wymagało dużej systematyczności oraz sporego nakładu własnego czasu (osobiście wystawianie ocen na studiach uważam za absurd ciężkiego kalibru)
  2. praca a nie wynik: jak pokazuje Richard Wiseman w fantastycznej książce „59 seconds” najlepsze efekty dydaktyczne ma chwalenie za włożoną pracę, a nie osiągnięty wynik. Poszczególne zadania w trakcie semestru były tak zaprojektowane, żeby wymagały dość dużo indywidualnej pracy, natomiast nie podlegały one ocenie negatywnej – w komentarzach do autorek i autorów rozwiązań czasami zamieszczałem uwagi dotyczące przesłanego rozwiązania, ale nagradzałem pracę kompletem punktów
  3. fun: w trakcie semestru zaproponowaliśmy studentkom i studentom trzy gry, które delikatnie nawiązywały do tematów poruszanych w trakcie wykładu, ale miały na celu raczej swobodną zabawę a nie ścisłe cele dydaktyczne. Gry były proste (jak się okazało, za proste) i były na poboczu głównego nurtu wykładu

Jeśli chodzi o sposoby zdobywania punktów, to było to uzależnione od formy zajęć. Przykładowo, aby zdobywać punkty potrzebne do zaliczenia wykładu można było:

  • otrzymać punkty za obecność na wykładzie (obecność nie jest wymagana, ale jest nagradzana),
  • otrzymać punkty za odpowiedzi w quizie który się pojawiał po każdym wykładzie,
  • otrzymać punkty za notki blogowe umieszczane na blogu przedmotu,
  • otrzymać punkty za pozycję zajętą w jednej z gier.

Analogicznie, aby zaliczyć laboratorium można było:

  • otrzymać punkty za obecność na laboratorium,
  • otrzymać punkty za realizację jednego z czterech zadań domowych publikowanych w trakcie semestru,
  • otrzymać punkty za pozycję w rankingu projektów zaliczeniowych (opcjonalne, większe zadania programistyczne prezentowane w trakcie ostatniego wykładu przed całym rokiem).

Na ostatnim wykładzie studentki i studenci pokazywali swoje projekty, była ciekawa dyskusja o wykorzystywanych narzędziach i podejściach, było też głosowanie na najfajniejsze projekty i rozdanie nagród dla zwycięzców.

Szczegóły punktacji, opisy gier oraz sposób publikacji aktualnego rankingu punktowego (dla laboratoriów i wykładów) można sobie obejrzeć na stronie przedmiotu: semantic.cs.put.poznan.pl

Na ostatnim wykładzie rozdaliśmy też ankietę, na którą odpowiedziało 29 osób. 93% osób zadeklarowało, że przedmiot spełnił ich oczekiwania. Zapytaliśmy konkretnie o:

  • ocenę sposobu zaliczenia wykładu i laboratorium (skala 1-5)
  • ocenę jakości materiałów dydaktycznych do zajęć (skala 1-5)
  • ocenę pomysłu z grywalizacją przedmiotu (skala 1-5)
  • ogólną ocenę przedmiotu (skala 1-10)

Poniżej prezentuję zbiorcze wyniki:

1
2
3
4
5
6

Z prawdziwą przyjemnością zauważamy, że przedmiot się generalnie podoba, a sposób zaliczenia wykładu i laboratorium jest oceniany dobrze/bardzo dobrze. Zapytaliśmy też studentki i studentów o sugerowane zmiany jeśli chodzi o przedmiot. Oto, czego ich zdaniem w trakcie przedmiotu było za dużo:

  • ontologii
  • grafów
  • tych samych funkcji pokazywanych w różnych narzędziach
  • wzorów
  • różnych modeli sieci
  • różnych tematów (w opinii niektórych to jest materiał na dwa wykłady)

O czym mówiliśmy w trakcie wykładów i laboratoriów za mało? Oto lista tych elementów, których Waszym zdaniem zabrakło lub było ich niewystarczająco:

  • języki zapytań do grafowych baz danych
  • systemy rekomendacyjne (kilka wskazań)
  • Neo4J (kilka wskazań)
  • konkretne API sieci społecznościowych (Facebook, Twitter, Knowledge Graph)
  • projekty łączące wiedzę zdobywaną na różnych laboratoriach (kilka wskazań)
  • integracja z istniejącymi systemami
  • użycie narzędzi i teorii do realizacji konkretnych zadań (czy nie taki był cel realizacji projektów grupowych?)
  • modele predykcji w sieciach społecznościowych

Zapytaliśmy też studentki i studentów o ich sugestie, których celem ma być polepszenie wykładu dla przyszłych pokoleń. Oto Wasze propozycje:

  • lepsze i trudniejsze (sic!) gry, ta sugestia pojawiła się kilkukrotnie
  • wprowadzenie obowiązkowych projektów, które miałyby ze sobą walczyć (np. o popularność)
  • więcej zadań laboratoryjnych do wyboru
  • zadanie dotyczące predykcji w sieciach społecznościowych, wykorzystujące serwis Kaggle
  • mniej „pływania” z punktami, punkty powinny być przewidywalne od początku do samego końca (tu akurat zgadzam się w 100% i posypuję głowę popiołem)

Tak jak deklarowałem na ostatnim wykładzie, prowadzenie tego przedmiotu daje mi dużo radości i satysfakcji, bardzo poważnie traktuję głosy studentek i studentów, dziękuję za szczere ankiety i na pewno postaramy się uwzględnić większość uwag krytycznych przygotowując przyszłoroczną edycję przedmiotu.

Reklamy

Dziwne czasopisma, Scirp.org 01/12/2013

Posted by Mikołaj Morzy in nauka, sieci społeczne.
3 Komentarze

Scientific ResearchJestem wielkim fanem otwartej nauki. Uważam też, że publikowanie w czasopismach o dostępie swobodnym jest bardzo dobrym pomysłem na szybki rozwój swojej kariery naukowej a wykorzystanie ruchu Open Access powinno stać się przykazaniem dla każdego badacza. Tym bardziej denerwuje mnie, gdy natykam się na cudo w rodzaju „Social Networking„. Na pierwszy rzut oka wygląda to dobrze. Jest numer ISSN, jest wyraźna deklaracja celu i zakresu czasopisma, jest rada edytorska czasopisma, jest ikonka Otwartego Dostępu. Czyli szafa gra? Nie do końca…

Za publikację w czasopiśmie zapłacimy $300, plus po $50 za każdą stronę powyżej 10. No dobrze, za publikację w PLoS też się przecież płaci. Z rady edytorskiej nie rozpoznaję żadnego nazwiska. To jeszcze nie jest żaden dowód, choć dużo czytam i wydaje mi się, że akurat z nazwiskami w dyscyplinie jestem dość dobrze obeznany. Biorę na widelec redaktora naczelnego, w Google Citations go nie ma, Google Scholar zwraca jedną publikację o ruchu lotniczym z 1997 roku. WAT? A gdzie mieści się wydawnictwo? Na stronie http://www.scirp.org/aboutUs dowiaduję się, że adres czasopisma to P. O. BOX 54821, Irvine CA 92619-4821, USA. Trochę dziwna ta skrzynka pocztowa, więc sprawdzam dane rejestracyjne domeny http://www.scirp.org i dowiaduję się, że:

Domain ID:D152375048-LROR
Domain Name:SCIRP.ORG
Created On:12-Apr-2008 04:32:12 UTC
Last Updated On:23-Apr-2012 09:47:03 UTC
Expiration Date:12-Apr-2013 04:32:12 UTC
Sponsoring Registrar:Beijing Innovative Linkage Technology Ltd. (R1292-LROR)
Status:CLIENT TRANSFER PROHIBITED
Registrant ID:CT7QNTWAMS6AG6W
Registrant Name:zhou huaibei
Registrant Organization:shanghai erwanwenhuachuanbozhongxin
Registrant Street1:Chungshan North Road, Yangpu District, Shanghai, Room 1121, No.
Registrant City:shanghai
Registrant State/Province:SH
Registrant Postal Code:200092
Registrant Country:CN
Registrant Phone:+86.2165979737
Registrant FAX:+86.2165979737

Jednym słowem, jakiś gostek z Szanghaju. Coraz mniej poważnie to wygląda a ja nabieram lekkiego dystansu do wydawnictwa Scientific Research. Nadszedł czas zajrzenia do czeluści internetu. Szybko znajduję oskarżenie o kradzież artykułów, publikowanie artykułów bez zgody autorów, wielokrotne publikowanie tego samego artykułu w dwóch różnych czasopismach i organizowanie fikcyjnych konferencji. A na koniec dostałem jeszcze od nich e-mail z propozycją opublikowania pracy w „Social Networking”, gdzie w e-mailu w sekcji Contact Us znalazłem takie cacko (jestem przekonany że Louis Figo ma wiele talentów, ale prowadzenie cudzego profilu na LinkedIn raczej do nich nie należy):

figo

Niestety, takich fałszywych wydawnictw i konferencji jest sporo.

WatsonPost startuje w wersji beta 09/07/2012

Posted by Mikołaj Morzy in sieci społeczne.
add a comment

WatsonPost logo

Poloneza czas zacząć!

W tej chwili wypuszczamy wersję beta. Na razie możecie zobaczyć najbardziej podstawową funkcjonalność, umożliwiającą umieszczanie swoich opinii i śledzenie cudzych opinii. Opinie póki co mogą być pozytywne, negatywne lub neutralne. Być może uznacie, że potrzebne jest większe zróżnicowanie opinii? W kolejnych etapach będziemy chcieli, krok po kroku, dodawać nowe elementy: personalizację przekazu, możliwość oceny opinii, dodawanie bogatych mediów do opinii, i wiele innych. Jednak przed dodaniem każdego nowego klocka chcemy być pewni, że jest on potrzebny i będzie Wam pomagał, zamiast przeszkadzać.

Każdego dnia dodamy kilka nowych tematów do dyskusji.  Serdecznie prosimy o umieszczanie swoich opinii w ramach tematów oraz o dzielenie się z nami uwagami i sugestiami, proponowanie zmian, krytykowanie błędów. Tylko w ten sposób szybko powstanie platforma, dzięki której będziecie mogli łatwo i wygodnie zapoznać się z wartościowymi opiniami ludzi, którzy mają coś ciekawego do powiedzenia.

http://www.watsonpost.com

Wspólnie zmieniamy dyskusję w Sieci. Na dobre.

The Advisor czyli koniec bibliografii 08/31/2012

Posted by Mikołaj Morzy in konferencja, nauka, sieci społeczne.
9 Komentarzy

W trakcie tegorocznej konferencji ASONAM wysłuchałem ciekawej prezentacji pt. „Fast Recommendation on Bibliographic Networks” wygłoszonej przez Onura Kucuktunca z Ohio State University. Idea polega na przyspieszeniu algorytmu rekomendującego artykuły naukowe na podstawie historycznej bazy bibliograficznej. Główny algorytm rekomendacyjny to losowy spacer z restartem (RWR, ang. random walk with restart), autorzy niestety nie podają źródła dla bazy danych cytatów. Idea algorytmu jest prosta: rozpoczynając od wskazanego artykułu naukowego A podążaj losowo do artykułów cytujących artykuł A lub prac cytowanych przez A. W zależności od dodatkowego parametru algorytmu losowy spacer może mieć preferencję do prac starszych lub nowszych. Unikanie pułapki zapętlenia odbywa się przez losowy przeskok do innego artykułu. Z czysto naukowego punktu widzenia interesujące są zaproponowane optymalizacje: po pierwsze autorzy sugerują przeorganizowanie macierzy sąsiedztwa opisującej graf cytowań w taki sposób, aby losowy spacer unikał cache misses, czyli żeby kolejne bloki danych wymagane przez algorytm znajdowały się już w pamięci podręcznej (tzw. lokalność odwołań do pamięci). Po drugie, autorzy wprowadzają do algorytmu z pozoru niewielkie poprawki, które ponad sześciokrotnie redukują liczbę aktualizacji pozycji w macierzy sąsiedztwa. W efekcie uzyskują ogromne przyspieszenie działania algorytmu.

A teraz najciekwasze.

Algorytm został zaimplementowany w prototypowym systemie theadvisor, dostępnym w postaci usługi webowej. System przyjmuje na wejście plik Bibtex lub RIS z częściową bibliografią, a w odpowiedzi wyrzuca rekomendowaną listę pozycji literaturowych. Podane na wejście pozycje stanowią ziarno (ang. seed) od którego algorytm rekomendacyjny zaczyna przeszukiwanie bazy danych bibliograficznych. Nie posiadając plliku Bibtex lub RIS można także podać nazwisko autora lub nazwę obszaru (oczywiście kosztem trafności rekomendacji). Jakby tego było mało, theadvisor wyświetla rekomendowaną listę prac oraz dostarcza wizualizacji powiązań między publikacjami.

Załóżmy, że pracuję nad artykułem dotyczącym ewolucji sieci społecznościowych w czasie. Rozpocząłem od zdefiniowania prac „Graphs over time: densification laws, shrinking diameters and possible explanations” i „Graph evolution: Densification and shrinking diameters” Leskoveca, Kleinberga i Faloutsosa jako moich głównych inspiracji. Następnie ustawiam suwak „I want papers to be more…” pośrodku między opcjami „traditional” i „recent” i klikam na przycisk „Start the search with the selected papers”.  Odpowiedź theadvisor jest następująca:

Relevant Citations

  1. Michalis Faloutsos, Petros Faloutsos, Christos Faloutsos:
    On Power-law Relationships of the Internet Topology.
    SIGCOMM, pp.251-262, 1999. [dblp] [citeseer] [pdf] [google]
  2. Hongwu Ma, An-Ping Zeng:
    The Connectivity Structure, Giant Strong Component and Centrality of Metabolic Networks.
    Bioinformatics, 19(11):1423-1430, 2003. [dblp] [arXiv] [citeseer] [pdf] [google]
  3. Jon M. Kleinberg, Ravi Kumar, Prabhakar Raghavan, Sridhar Rajagopalan, Andrew Tomkins:
    The Web as a Graph: Measurements, Models, and Methods.
    COCOON, pp.1-17, 1999. [dblp] [citeseer] [pdf] [google]
  4. Ravi Kumar, Prabhakar Raghavan, Sridhar Rajagopalan D. Sivakumar, Sridhar Rajagopalan, D Sivakumar, Andrew Tomkins, Eli Upfal:
    Stochastic Models for the Web Graph
    [citeseer] [pdf] [google]
  5. Ravi Kumar, Prabhakar Raghavan, Sridhar Rajagopalan, Andrew Tomkins:
    Trawling the Web for Emerging Cyber-Communities.
    Computer Networks, 31(11-16):1481-1493, 1999. [dblp] [citeseer] [pdf] [google]
  6. Michael Mitzenmacher:
    A Brief History of Generative Models for Power Law and Lognormal Distributions.
    Internet Mathematics, 1(2), 2003. [dblp] [citeseer] [pdf] [google]
  7. P. Erdős, A Rényi:
    On the Evolution of Random Graphs
    1960. [citeseer] [pdf] [google]
  8. Jon M. Kleinberg:
    Authoritative Sources in a Hyperlinked Environment.
    J. ACM, 46(5):604-632, 1999. [dblp] [citeseer] [pdf] [google]
  9. Fan R. K. Chung, Linyuan Lu, Van H. Vu:
    The Spectra of Random Graphs with Given Expected Degrees.
    Internet Mathematics, 1(3), 2003. [dblp] [citeseer] [pdf] [google]
  10. Deepayan Chakrabarti, Yiping Zhan, Christos Faloutsos:
    R-MAT: A Recursive Model for Graph Mining.
    SDM, 2004. [dblp] [citeseer] [pdf] [google]

A na dodatek jeszcze to:

Visualization of bibliographic database

Wiele wskazuje na to, że przez najbliższy czas kompilowanie referencji do artykułów stanie się dużo łatwiejsze. Cały prototyp jest dostępny pod adresem theadvisor.osu.edu

ASONAM 2012, dzień 2 08/28/2012

Posted by Mikołaj Morzy in konferencja, nauka, sieci społeczne.
14 Komentarzy

Hagia Sophia in IstanbulDrugi dzień konferencji rozpoczął wykład zaproszony wygłoszony przez Barry’ego Wellmana z Uniwersytetu w Toronto. Wellman dopiero co opublikował książkę „Networked. The New Social Operating System„, którą już zamówiłem i po przeczytaniu zamieszczę tu krótką recenzję (powinna być ciekawa, bo Wellman jest socjologiem z głęboką znajomością Internetu, ale w przeciwieństwie do większości informatyków potrafi umiejscowić Internet w szerszym kontekście ludzkiej działalności lub porównać zmiany społeczne spowodowane przez usieciowienie z wcześniejszymi etapami rozwoju ludzkich społeczeństw). Wykład, zatytułowany „The New Social Operating System”, był w dużej mierze streszczeniem książki. Prawdę powiedziawszy, Wellman na scienie mnie rozczarował. Wykład był niemrawy i nie przedstawił niczego rzeczywiście nowego (w przeciwieństwie do wczorajszego wystąpienia Ulrika Brandesa). Wellman omawiał ogólne zmiany społeczne (emancypacja kobiet, większe usieciowienie społeczeństw, gwałtowne zwiększenie się liczby miękkich więzów, spadek znaczenia tradycyjnych ograniczeń w kontaktach międzyludzkich, takich jak etniczność, płeć, religia, orientacja seksualna). Kilkakrotnie powtórzył, że twierdzenie jakoby tradycyjne więzy międzyludzkie ulegały erozji w wyniku korzystania z Internetu (na pewno kojarzycie współczesne Kassandry rozpaczające nad tym że ludzie ze sobą nie rozmawiają bo wolą się „polubić” na Facebooku) jest kompletną bzdurą nie popartą żadnymi badaniami. Jest dokładnie odwrotnie, badania jednoznacznie wskazują że osoby aktywnie korzystające z internetu i udzielające się w sieciach społecznościowych zdecydowanie bardziej się socjalizują w świecie rzeczywistym. „The more is the more”.

Póżniej zaczęły się regularne sesje. John Lee z Uniwersytetu Filipin przedstawił ciekawą pracę pt. „Link Prediction in a Modified Heterogeneous Bibliographic Network„. Sama metoda nie jest może specjalnie odkrywcza, ale artykuł zawiera bardzo staranny przegląd wcześniejszych prac w obszarze predykcji odnośników. Rozczarowało mnie jednak to, że w pracy Lee rozważa jedynie grafy (tzn. jeśli kiedykolwiek osoby A i B napiszą wspólnie pracę, między A i B powstaje krawędź w grafie). Bardziej interesowałoby mnie gdyby graf był hipergrafem, tzn. żeby każda współpraca między A i B tworzyła nową krawędź. Taka niewielka zmiana niestety powoduje zdecydowany wzrost trudności w predykcji. Ciekawa była też praca prezentowana przez Marco Pellegriniego pt. „Fast exact computation of betweenness centrality in social networks„. To bardzo elegancki artykuł prezentujący metodę polepszenia algorytmu Brandesa wyznaczania miary pośrednictwa, która z kolei jest używana w wielu bardziej złożonych algorytmach, np. w algorytmie Girvan-Newmana partycjonowania grafu.

Ciekawą prezentację pokazał Yongli Ren z Deakin University. Praca zatytułowana „Learning Rating Patterns for Top-N Recommendations” dotyczyła drogiego memu sercu tematu odkrywania wzorców na potrzeby systemów rekomendacyjnych. Autorzy eksperymentowali na zbiorze danych Netflix i wyszukiwali konkretnych wzorców sekwencyjnych wskazujących na zmianę preferencji użytkownika w miarę upływu czasu. Muszę przeczytać cały artykuł żeby dobrze uchwycić ideę algorytmu, ale wyniki i opis wyglądały obiecująco. Bardzo ciekawie wypała prezentacja Onura Kucuktunca „Fast Recommendation on Bibliographic Networks„. Generalnie dużo było prac dotyczących badań nad sieciami naukowymi, co mnie szczególnie interesuje ze względu na to, nad czym aktualnie pracuję. Grupa Kucuktunca z Ohio State University przygotowała algorytm na sterydach, wykorzystujący specjalne struktury w pamięci operacyjnej oraz permutacje macierzy sąsiedztwa w celu maksymalnego przyspieszenia algorytmu typu RandomWalk na sieci bibliograficznej. Co ciekawe, ich artykuł został zaimplementowany w prototypie, któremu poświęcę osobną notkę.

Uchylamy rąbka tajemnicy… 03/12/2012

Posted by Mikołaj Morzy in sieci społeczne.
Tags: ,
2 Komentarze

Logo projektu Watson PostOd dłuższego czasu intensywnie pracuję nad nowym projektem. Watson Post jest nową przestrzenią do dyskusji w sieci. Watson Post to platforma wymiany interesujących opinii, prowadzenia sensownych dyskusji, promocji wartościowych wypowiedzi, do której zostaną zaproszeni ciekawi ludzie. To zupełnie nowy rodzaj sieci społecznej opartej na mechanizmach grywalizacji i rozbudowanej oceny opinii i argumentów. Jeżeli chcesz się dowiedzieć więcej, dołączyć do społeczności, i zdobyć zaproszenie do wersji beta, odwiedź naszą stronę domową:

www.watsonpost.com

Dyskusja w sieci zmienia się. Na dobre.

Prezent od Springera 12/22/2011

Posted by Mikołaj Morzy in nauka, sieci społeczne.
add a comment

Na sam koniec roku wydawnictwo Springer przygotowało przyjemną niespodziankę dla osób interesujących się analizą i eksploracją sieci społecznych. Dwa lata temu organizatorzy konferencji ASONAM powołali do życia nowe czasopismo: Social Network Analysis and Mining. Czasopismo jest poświęcone ogólnie analizie sieci społecznych i obejmuje takie tematy, jak: mikrospołeczności i ich ewolucja, personalizacja wyszukiwania w sieciach, systemy rekomendacyjne, prywatność, poufność  i ochrona danych w sieciach społecznych, przetwarzanie danych i eksploracja zasobów Internetu, algorytmy grafowe wielkiej skali, zastosowanie technologii semantycznych w sieciach społecznych, itp. Ponieważ pomysłodawcy czasopisma szykują nową serię pod nazwą Lecture Notes in Social Networks, trudno w tej chwili ocenić, jaka będzie przyszłość SNAM. Tak czy inaczej, pierwsze numery pisma cieszyły się bardzo dużym powodzeniem i opublikowano w nich prace na zdecydowanie wyższym poziomie niż wynikałoby to z młodego wieku czasopisma (rozmawiałem w Odensee z prof. Memonem i mówił mi, że przed ukazaniem się pierwszego numeru mieli już około 200 zgłoszeń artykułów!)

A wspomniany w tytule prezent to otwarty dostęp do wszystkich numerów z roku 2011! Czasopismo będzie dostępne do końca tego roku, więc radzę się pospieszyć. W numerze 1 (vol. 1 no 1) między innymi ciekawe spojrzenie antropologiczne na sieci społeczne autorstwa Wolfe’a, przegląd dyscypliny w wykonaniu J.Scotta i analiza zmian w strukturze amerykańskich korporacji z perspektywy SNA. W numerze drugim (vol. 1 no 2) zainteresowały mnie analiza koszyka zakupów w SNA, badanie struktur i hierarchii w dynamicznych sieciach społecznych oraz analiza lojalności aktorów w sieciach afiliacyjnych. Numer trzeci (vol. 1 no 3) zawiera świetny artykuł o rekomendacji linków w sieciach społecznych, przykład wykorzystania semantycznego modelu danych do wizualizacji wiedzy oraz oryginalne podejście do odkrywania ról poszczególnych aktorów w sieci społecznej. Ostatni numer z tego roku (vol. 1 no 4) zawiera między innymi artykuły dotyczące propagacji emocji w sieciach egocentrycznych, przegląd algorytmów do rekomendacji tagów oraz badania nad połączeniem eksploracji opinii (ang. opinion mining) i sieci społecznych.

Przyznaję, że szybko ściągnąłem wszystkie artykuły i będę je sukcesywnie umieszczał w mojej bibliotece na CiteULike.

Projekt ESSO 06/17/2011

Posted by Mikołaj Morzy in nauka, sieci społeczne, zbiór danych.
2 Komentarze

Facebook logo Właśnie dostałem mejl od Jurka Surmy, który zajmuje się analizą sieci społecznych w Szkole Głównej Handlowej w Warszawie. We współpracy z Harvardem rozpoczęli badania, do których wykorzystują „wiodącą sieć społeczną na rynku”. Szczegóły można przeczytać na stronie projektu. Celem badań jest analiza zachowań użytkowników internetowych sieci społecznych. Po zebraniu danych Jurek planuje stworzyć też portal zawierający zbiory danych (anonimizowane), wyniki badań, publikacje, itp.Tego typu inicjatywy są bardzo cenne, bo z nich faktycznie mogą zrodzić się publikacje, które zaczną być widoczne na świecie. Zatem wszyscy posiadający konta na FB, do dzieła: http://apps.facebook.com/Projekt_ESSO/

Wyniki ankiety do przedmiotu „Technologie semantyczne i sieci społecznościowe” 01/28/2011

Posted by Mikołaj Morzy in nauka, sieci społeczne.
add a comment

Zimowy semestr dobiegł dziś końca. I jak zwykle, jest okazją do obiecywania sobie, że w przyszłym zajęcia będą lepiej przygotowane, materiały czytelniejsze i zaktualizowane, artykuły napisane, blog codziennie odwiedzany… Na razie podsumowaliśmy z Agnieszką nasze wspólne przedsięwzięcie, przedmiot „Technologie semantyczne i sieci społecznościowe” zaproponowany jako przedmiot obieralny na drugim semestrze studiów magisterskich. Oto wyniki ankiety przeprowadzonej na ostatnich zajęciach ze studentami (próbka około 40 odpowiedzi).

O jakich rzeczach mówiliśmy za mało, za dużo, nie mówiliśmy wcale

Waszym zdaniem, za mało mówiliśmy o aspektach praktycznych analizy sieci społecznych. W wielu ankietach pojawiały się sugestie wykładu poświęconego FaceBookowi i programowaniu w FBQL/Graph API, Tweeterowi, analizie rzeczywistych przypadków SNA. Nasz wniosek jest taki, że brakuje jednego wykładu zatytułowanego „Zastosowania technologii Web 2.0 i Web 3.0”, który prezentowałby konkretne aplikacje omawianych technologii w jednym miejscu.

Oczekiwania względem przedmiotu

Czy przedmiot spełnił oczekiwania?

Wnioski mogą być dwa: albo przychodząc na ten przedmiot mieliście mgliste pojęcie o technologiach semantycznych i sieciach społecznych, albo niewystarczająco jasno opisaliśmy plan i program przedmiotu w karcie ECTS. Tak czy owak, na pewno zaktualizujemy ten opis.

Post factum

Czy warto było wybrać przedmiot?

Ten wynik zdecydowanie cieszy. Tylko dwie osoby jednoznacznie były niezadowolone z przedmiotu, większość z Was uważa, że wybór przedmiotu był słuszny. Pojawiło się też wiele głosów, że to nie Wy wybieraliście przedmiot, ale że został on przydzielony przez Dziekanat. Otóż w praktyce akademickiej taka procedura nosi nazwę wybierania nadzorowanego (ang. supervised choice) i jest uważana za poprawną formę wyboru.

Tematyka

Czy tematyka była właściwa?Czy tematyka laboratorium była właściwa?

Tematyka się generalnie podobała. Jeśli chodzi o najczęstsze uwagi co do tematyki laboratoriów, to wyraźnie „nie pasuje” Wam ontologia i OWL, wiele głosów postulowało zmniejszenie ilości informacji dotyczących historii i składni języka OWL. Było parę głosów niezadowolonych z godziny wykładu (akurat to jest poza zasięgiem naszego wpływu). Jeśli chodzi o tematykę laboratorium, to najczęstsze głosy były następujące: mniej ćwiczeń z ontologii, więcej ćwiczeń z Web 2.0, więcej laboratoriów z SNA, co najmniej jedno laboratorium poświęcone programowaniu aplikacji na Facebooka, więcej samodzielnych zadań a mniej tutorialu i podążania za prowadzącą(ym), był też głos (o zgrozo!) postulujący wyrzucenie laboratoriów z Oracle Semantic Technologies.

Podział zajęć

Czy podział między laboratorium i projekt był właściwy?

Tutaj mamy konflikt, z jednej strony ponad 10 osób sugeruje zmniejszenie liczby laboratoriów i wydłużenie czasu potrzebnego na wykonanie projektu zaliczeniowego, z drugiej strony w poprzednim punkcie pojawiło się wiele sugestii w sprawie rozszerzenia tematyki laboratoriów. Musimy się dobrze zastanowić, jak to zrobić.

Forma zaliczenia przedmiotu

Czy podobały się projekty zaliczeniowe?

To był punkt, co do którego mieliśmy początkowo najwięcej wątpliwości. Nie byliśmy pewni, jak zareagujecie na kolejny przedmiot, z którego trzeba przygotować (nietrywialny) projekt zaliczeniowy. Okazuje się, że jednomyślnie jesteście zadowoleni z takiej formy zaliczenia. To bardzo cieszy, postaramy się, aby w przyszłym roku projekty zaliczeniowe były ciekawsze i bardziej wszechstronne.

Jakość materiałów

Jak oceniasz jakość materiałów dydaktycznych (wykład)?Jak oceniasz jakość materiałów dydaktycznych (wykład)?

Materiały się podobały, zarówno do wykładów, jak i do laboratoriów. Krytyka dotyczyła następujących elementów: jeśli chodzi o wykład, to pojawiły się sugestie pokazania bardziej skomplikowanych przykładów zapytań w SPARQL, jeśli chodzi o laboratorium to paru osobom nie podobały się zajęcia z Protege.

Ogólne uwagi

W ostatnim punkcie prosiliśmy Was o podanie, w bardzo ogólnej formie, co Wam się najbardziej, a co najmniej podobało. Zdecydowanie najwięcej pochwał zebrały projekty zaliczeniowe, wiele osób pisało, że się dużo nauczyło, że projekty były angażujące i ambitne, itp. Podobała się też idea umieszczenia wszystkich materiałów na Wiki, parę osób pochwaliło wykłady o analizie sieci społecznych, kilka osób było zadowolonych, że wreszcie rozumieją, co to są technologie semantyczne. Głosy krytyczne dotyczyły przede wszystkim: narzędzia Protege, formy prowadzenia ćwiczeń poprzez tutoriale i podążanie za prowadzącą(ym), pięciu osobom nie podobały się ontologie i OWL. Pojawił się też głos skarżący się na nadmierny poziom abstrakcji prezentowanych zagadnień.

Nasze ogólne wrażenie jest takie, że jak na pierwszą edycję przedmiotu poszło nieźle, jesteście generalnie zadowoleni i będziecie ten przedmiot polecać, mamy parę miejsc do uzupełnienia i ew. zmodyfikowania planu zajęć (szczególnie laboratoryjnych). Serdecznie dziękujemy za ankiety, które są dla nas bardzo przydatnym źródłem informacji.

BASNAM’2011: CFP 01/12/2011

Posted by Mikołaj Morzy in cfp, konferencja, nauka, sieci społeczne.
3 Komentarze

Jeszcze jedni znajomi i jeszcze jeden warsztat. Oprócz SNAA’2011, o którym pisałem wczoraj, a ramach tej samej konferencji ASONAM’2011 odbędzie się warsztat o nazwie International Workshop on Business Applications of Social Network Analysis and Mining BASNAM 2011. Warsztat organizują Jurek Surma z SGH oraz Mikołaj Jan Piskorski z Harvardu. Warsztat ma charakter troszkę mniej informatyczny i jest ukierunkowany bardziej na biznesowe zastosowania technik analizy sieci społecznych. Materiały z warsztatu zostaną wydrukowane (razem z pozostałymi warsztatami z ASONAM) przez IEEE Computer Science Press. Dodatkowo, wybrane artykuły zostaną zaproszone do książki wydawanej przez Springera w serii Intelligent Systems Reference Library. Termin zgłaszania artykułów to 1 marca.

%d blogerów lubi to: