jump to navigation

Konkurs „Executable Paper Grand Challenge” 12/26/2010

Posted by Mikołaj Morzy in konkurs, nauka, teoria.
1 comment so far

Logo of the Elsevier publishing companyRecenzowanie prac naukowych, w szczególności w informatyce, od lat obarczone jest poważną wadą. Recenzji podlega jedynie ostateczny wynik, czyli publikacja, natomiast nie ma możliwości oceny procesu naukowego, który do publikacji doprowadził. Nie można ocenić poprawności eksperymentu, nie można zweryfikować poprawności danych. Ba, nie wiadomo nawet, czy opisywane w publikacji eksperymenty w ogóle zostały przeprowadzone lub czy rzeczywiście dały takie wyniki, jakie zaprezentowano w publikacji. Czy mało jest nieuczciwych ludzi, którzy bezczelnie nakłamią lub nagną wyniki byle przejść przez sito recenzji? I trudno mieć pretensje do recenzentów, którzy wykonują swoją pracę społecznie, najczęściej nie jest to związane z jakimś wielkim prestiżem, a dodatkowo mają do wykonania po kilka-kilkanaście recenzji na pojedynczą konferencję.

Ciekawe rozwiązanie tego problemu zaprezentował Elsevier. Ogłosił konkurs „Executable Paper Grand Challenge” na propozycję prototypowego systemu wspomagającego pracę recenzentów, który umożliwiałby współdzielenie danych, programów, eksperymentów i wyników między autorami i recenzentami. Celem projektu ma być powstanie „wykonywalnego artykułu” (ang. executable paper), który będzie komatybilny z wieloma różnymi systemami operacyjnymi i będzie umożliwiał efektywną komunikację między recenzentem i autorem. W szczególności autorzy konkursu chcą, aby proponowane rozwiązania skupiały się na następujących czynnikach:

  • wykonywalność: tabele, wykresy czy równania muszą być wykonywalne, tj. recenzenci muszą mieć możliwość interaktywnej pracy z wymienionymi komponentami aby walidować poprawność wyników i z łatwością eksplorować przestrzeń rozwiązań (aby sprawdzić, czy np. autor nie publikuje tylko niewielkiego zakresu pozytywnych wyników i nie ukrywa tych obszarów w przestrzeni rozwiązań, gdzie zaproponowany algorytm zawodzi.
  • kompatybilność: proponowana architektura systemu powinna być elastyczna i umożliwiać adaptację do dużego bogactwa środowisk programistycznych i systemowych.
  • walidacja: system powinien umożliwiać (przynajmniej częściową) walidację uzyskanych rozwiązań aby odciążać recenzentów. Przykładowo, automatyczna walidacja jest możliwa choćby przy statystycznej obróbce wyników, wyznaczaniu przedziałów ufności, wyznaczaniu błędów, itp.
  • prawa autorskie: idea powszechnego dostępu do danych jest na naszych oczach bardzo często naruszana, często na najlepszych konferencjach widzimy wyniki badań przeprowadzonych na zamkniętych zbiorach danych (np. od Google czy Yahoo!) niedostępnych recenzentom i reszcie społeczności. W proponowanej architekturze należy dążyć do otwarcia dostępu do danych, przy jednoczesnym zachowaniu praw autorskich i innych ograniczeń (wyobrażam sobie, że mogłyby w tym pomóc techniki anonimizacji danych, kontrolowane wprowadzanie szumu do danych, itp)
  • rozmiar: wiele eksperymentów jest prowadzonych na ogromnych wolumenach danych, proponowana architektura powinna umożliwiać współpracę i współdzielenie takich zbiorów danych w efektywny i wydajny sposób.
  • kontrola dostępu: w naturalny sposób architektura musi umożliwiać śledzenie wszelkich akcji podejmowanych na takich wykonywalnych publikacjach.
  • inne problemy: kradzież pomysłów i danych przez recenzentów, wirusy i trojany wprowadzane do danych, algorytmów i kodu, plagiaryzm, i potencjalnie sto innych problemów.

Pierwszą nagrodą w konkursie jest $10 000, drugie miejsce jest premiowane $5 000, trzecie miejsce jest warte $2 500. Dodatkowo, propozycje które dotrą na podium będą nagrodzone iPadem. Zwycięzcy zostaną wyłonieni w trakcie warsztatu odbywającego się w trakcie tegorocznej konferencji ICCS’2011 w Japonii (Elsevier zobowiązuje się wspomóc finansowo w podróży). Finaliści będą także zaproszeni do opublikowania swoich rozwiązań w Journal of Computational Science. Propozycje rozwiązań w postaci streszczenia (max. 2000 słów, trzeba się streszczać, bo ten post ma ok. 500 słów) należy składać do 15 stycznia. Szczegółowe reguły konkursu, zasady i sposób zgłaszania propozycji, skład komisji, itp. znajdują się na stronach konkursu.

Od dawna mam poważne obiekcje co do sposobu funkcjonowania współczesnej nauki, w szczególności do procesu recenzowania prac naukowych. Propozycja Elseviera bardzo mi się podoba, bo to dobry przykład kierunku, w którym nauka powinna iść. Polepszenie jakości recenzji naukowych jest warunkiem sine qua non polepszenia jakości publikacji naukowych i postępu naukowego i proponowany system bez wątpienia przyczyniłby się do poprawy jakości recenzji dla konferencji i czasopism.

Raport o usługach szerokopasmowych 2010 12/22/2010

Posted by Mikołaj Morzy in biznes, Uncategorized.
add a comment

Niecały miesiąc temu miałem przyjemność wystąpić na konferencji „VII Forum Usług Szerokopasmowych: Gdy Sieć jest wszędzie„. Właśnie zauważyłem, że organizator konferencji, Computerworld, wydał broszurę z raportem zawierającym wybrane artykuły. Co prawda konferencja była stricte biznesowa, a nie naukowa, ale muszę uczciwie przyznać, że dowiedziałem się wiele o perspektywach rozwoju sieci w Polsce i Unii Europejskiej (szczególnie w kontekście Agendy Cyfrowej Unii Europejskiej). W raporcie na uwagę zasługuje artykuł „Polska to punkt na światowej mapie FFTx” Tomasza Świderka (o przyszłości łączy szerokopasmowych jako sposobu podłączania gospodarstw domowych) oraz „50+ w sieci„, bardzo ciekawa rozmowa z dr. Dominikiem Batorskim o miejscu i roli osób dojrzałych i starszych w Internecie oraz ich sposobach użytkowania Sieci.

Program „Juventus Plus” – odpowiedź z MNiSW 12/19/2010

Posted by Mikołaj Morzy in Uncategorized.
1 comment so far

Ten post nawiązuje do wcześniejszego postu o organizacji nowego konkursu na finansowanie projektów naukowych, oraz do krytycznego postu o wynikach oceny wniosków. Agnieszka Ławrynowicz wysłała do ministerstwa list z pytaniem o kryteria użyte przy ocenie wniosków oraz o formę procedury odwoławczej. Poniżej (za zgodą Autorki) przytaczam odpowiedź, jakiej udzieliło MNiSW.

Szanowna Pani,

W odpowiedzi na Pani E-Mail uprzejmie informuję, że:

1. Zespół interdyscyplinarny do spraw oceny wniosków w ramach programów IDEAS PLUS, IUVENTUS PLUS i INDEX PLUS składał się z 5 osób.

2. Zespół oceniał wnioski w podziale na poszczególne grupy dziedzin nauki ( Nauki humanistyczne i społeczne, Nauki medyczne, Nauki przyrodnicze, nauki ścisłe i nauki techniczne) uwzględniając następujące elementy

– sumaryczny impact factor czasopism naukowych lub obecność czasopisma na liście ERIH, w których kierownik projektu opublikował w latach 2009 i 2010 wyniki swoich badań naukowych (umieszczonych we wniosku),

– przy ocenie uwzględniane będą te publikacje, w których kierownik projektu występuje jako główny autor (1 miejsce na liście autorów),

– przy ocenie będą mogły być także uwzględnione także te publikacje, w których autorzy są umieszczani w porządku alfabetycznym – publikacje wyników dużych programów miedzynarodowych np. CERN, publikacje z dziedzin gdzie kolejność alfabetyczna jest tradycyjna,

– wartość naukowa projektu.

3. Po otrzymaniu decyzji administracyjnej odmawiającej przyznania środków na realizacje Pani projektu będzie oczywiści przysługiwałao pani złożenie wniosku do Ministra nauki i szkolnictwa Wyższego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (odwołanie) zgodnie z 14 ust. 1 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki (Dz. U. Nr 96, poz. 615).

Z poważaniem

Bogdan Szkup

Zastępca dyrektora

Departament Instrumentów Polityki Naukowej

Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego

Wspomniany przez p. Szkupa artykuł 14 ustawy o zasadach finansowania nauki ma następujące brzmienie:

Art. 14. 1. Strona niezadowolona z decyzji dotyczącej przyznania albo odmowy przyznania środków finansowych na naukę może zwrócić się do Ministra z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie 14 dni od dnia otrzymania decyzji. Do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczące odwołań od decyzji.

2. Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy jest opiniowany przez zespół, o którym mowa w art. 52 ust. 2.

3. Opinia dotycząca wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nie może być sporządzana przez osobę, która uprzednio oceniała lub opiniowała wniosek o przyznanie środków finansowych, będący przedmiotem decyzji Ministra.

4. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, nie wstrzymuje wykonania decyzji Ministra.

Czyli pozostało niewiele czasu. Najprawdopodobniej zdecyduję się napisać odwołanie, choćby w imię zasad. Myślę, że dobrze by było, gdyby wszystkie osoby niezadowolone z formy przeprowadzenia tego konkursu wyraziły swoje niezadowolenie (nawet jeśli to przysłowiowy groch o przysłowiową ścianę).

Blada niebieska kropka 12/14/2010

Posted by Mikołaj Morzy in nauka.
1 comment so far

Pale Blue Dot: nasza planeta widziana z kosmosuW 1990 roku sonda Voyager 1 minęła orbitę Neptuna i zmierzała w kierunku Pasa Kuipera. Na prośbę Carla Sagana NASA odwróciła kamery umieszczone na sondzie i wykonała zdjęcie Ziemi (oraz pozostałych planet Układu Słonecznego, za wyjątkiem Merkurego i Marsa). Cała fotografia otrzymała nazwę „family portrait„, ale szczególne znaczenie ma obraz Ziemi widzianej z ponad 6 miliardów kilometrów. Jeśli powiększycie zdjęcie po lewej, znajdziecie Ziemię jako maleńki bladoniebieski piksel mniej więcej w połowie brązowego pasa po prawej stronie (pasy są artefaktem niedoskonałości kamery i małego kąta między Ziemią i Słońcem). I właśnie to zdjęcie, jedno z najważniejszych zdjęć kiedykolwiek zrobionych przez człowieka, natchnęło Sagana do napisania fragmentu, który bez przesady można nazwać poezją naukową (poniżej w moim swobodnym tłumaczeniu).

Z tego dalekiego punktu obserwacyjnego Ziemia nie wygląda specjalnie interesująco. Ale dla nas jest inaczej. Spójrz raz jeszcze na tę kropkę. To tutaj, to jest nasz dom, to jesteśmy my. Na niej każdy kogo kochasz, każdy kogo znasz, każdy o kim kiedykolwiek słyszałeś, każde ludzkie istnienie które kiedykolwiek było, toczyło swój byt. Całe nasze szczęście i całe cierpienie, tysiące zbyt pewnych siebie religii i ideologii, doktryn politycznych, każdy łowca i każdy zbieracz, każdy bohater i każdy tchórz, każdy twórca i niszczyciel cywilizacji, każdy król i każdy chłop, każda młoda zakochana para, każda matka i każdy ojciec, każde dziecko, każdy wynalazca i każdy odkrywca, każdy nauczyciel moralności i każdy skorumpowany polityk, każda „gwiazda”, każdy „najwyższy przywódca”, każdy święty i każdy grzesznik i historii naszego gatunku żył tutaj, na źdźble kurzu zawieszonym na słonecznym promieniu.

Ziemia jest bardzo małą sceną w przeogromnej arenie kosmosu. Pomyśl o rzekach krwi przelanych przez generałów i cesarzy po to, by w glorii i chwale mogli na chwilę stać się panami ułamka tej kropki. Pomyśl o niekończących się okrucieństwach które mieszkańcy jednego krańca tego piksla są gotowi uczynić ledwie odróżnialnym mieszkańcom innego krańca, jak częste są ich zatargi i nieporozumienia, jak chętnie zabijają się nawzajem, jak płomienna jest ich nienawiść.

Nasze pozy, nasza wyimaginowana ważność, złudzenie specjalnej i uprzywilejowanej pozycji we Wszechświecie, są kwestionowane przez ten punkt bladego światełka. Nasza planeta jest samotną drobinką w ogromnej, oszałamiającej ciemności kosmosu. W tym mroku, w tej pustce, nic nie wskazuje żeby pomoc mogła nadejść skądkolwiek, aby uratować nas przed nami samymi.

Ziemia jest jedynym znanym nam światem który zawiera życie. Nie ma innego miejsca, przynajmniej w bliskiej przyszłości, do którego nasz gatunek mógłby się przeprowadzić. Odwiedzić, owszem. Osiedlić się, póki co nie. Czy Ci się to podoba, czy nie, na razie Ziemia jest wszystkim co mamy.

Mówi się, że astronomia to zajęcie, które jednocześnie upokarza i buduje osobowość. Nie ma chyba lepszej ilustracji głupoty ludzkiej próżności niż to dalekie zdjęcie naszego malutkiego świata. Dla mnie to zdjęcie tylko podkreśla naszą odpowiedzialność aby traktować się nawzajem z większą uprzejmością, a także aby zachowywać i troszczyć się o bladą niebieską kropkę, jedyny dom jaki kiedykolwiek znaliśmy.

A piszę o tym, bo zupełnie zapomniałem, że 6 listopada był (już drugim) Dniem Carla Sagana. Na YouTube można znaleźć fragmenty jego najsłynniejszego programu telewizyjnego „Kosmos”, warto też poszukać jego fantastycznej książki pt. „Świat nawiedzany przez demony. Nauka jako światło w mroku” (aktualnie niedostępna w księgarniach internetowych, trzeba szukać na Allegro lub w antykwariatach).

Program „Juventus Plus” – ciąg dalszy 12/10/2010

Posted by Mikołaj Morzy in Uncategorized.
8 komentarzy

Ministerstwo właśnie ogłosiło wyniki konkursu. W zasadzie cała pula poszła na chemię i fizykę. Gratulacje dla Instytutów Biochemii i Biofizyki PAN, Chemii Biooraganicznej PAN, Chemii Fizycznej PAN i Chemii Organicznej PAN i innych instytutów PAN-owskich,  te instytuty dostały ponad 60 z zakwalifikowanych 304 projektów (20% alokacji). Jeśli dodać do tego 40 projektów przyznanych dwóm wydziałom Uniwersytetu Warszawskiego (Wydział Fizyki i Wydział Chemii) (13% alokacji), to oczom ukazuje się przepiękna wizytówka transparentności i uczciwości przyznawania środków na badania naukowe. Dla porównania, cała Politechnika Poznańska otrzymała 1 (sic!) projekt. I nie mówimy tu o niewielkich projektach dla młodych naukowców, rzędu 30-50 tysięcy złotych. Większość z zakwalifikowanych do finansowania projektów oscyluje między 120 i 200 tysięcy złotych!

Na pewno jednak projekty były wnikliwie oceniane i sprawdzane pod kątem merytorycznym, zapytacie? Przecież nikt ot tak od ręki nie rozda krewnym i znajomym 39 milionów złotych? Dokładnie tak się stało, Ministerstwo miało przecież całe 7 dni roboczych (wersje elektroniczne spływały do poniedziałku 29 listopada, wersje papierowe do poniedziałku 6 grudnia). Mamy tak mało pieniędzy na badania, a urządzamy takie żenujące spektakle…

Stypendia w INRIA 12/08/2010

Posted by Mikołaj Morzy in nauka.
add a comment

Institut NatINRIA logoional de Recherche en Informatique et en Automatique, czyli sławna francuska INRIA, poszukuje kandydatek i kandydatów do odbycia 6-miesięcznych staży naukowych. Oferta jest kierowana do studentek i studentów V roku studiów informatycznych i okołoinformatycznych. Procedura rekrutacji odbywa się poprzez instytucje partnerskie, przy których zawsze jest wyznaczona osoba kontaktowa. Każda osoba zainteresowana odbyciem stażu może wyrazić zainteresowanie pięcioma projektami. Konieczne jest także przygotowanie swojego CV oraz przygotowanie listu rekomendacyjnego przez lokalną osobę kontaktową. Propozycje będą zgłoszone pracownikom INRIA 15 grudnia, więc czasu pozostało niewiele. W Instytucie Informatyki Politechniki Poznańskiej termin składania wniosków o przyjęcie do programu upływa w najbliższą niedzielę, 12 grudnia. Lista wszystkich otwartych projektów (wraz z czasem trwania i lokalizacjami) jest dostępna na stronie INRIA (jest ich bardzo dużo i naprawdę jest w czym wybierać). Jeśli któraś z naszych studentek lub któryś ze studentów zainteresują się tą propozycją, to proszę o bardzo pilny kontakt, niezwłocznie przekażę namiary na osobę kontaktową.

%d blogerów lubi to: