jump to navigation

Nie bądź takim naukowcem, czyli o komunikacji wiedzy 01/20/2010

Posted by Mikołaj Morzy in nauka.
trackback

book coverW jednym z ostatnich odcinków mojego ulubionego podcastu Point of Inquiry D.J.Grothe rozmawia z Randym Olsonem, biologiem morskim z Uniwersytetu Harvarda, który przez 15 lat zajmował się pracą naukową, aby porzucić ją na rzecz pracy filmowej. W swoim dorobku ma filmy ściśle związane z nauką, takie jak „Flock of Dodos” czy „Sizzle: a Global Warming Comedy„. Randy Olson przedstawia swoją najnowszą książkę, „Don’t Be Such a Scientist” i dzieli się ze słuchaczami swoimi przemyśleniami na temat roli komunikacji i jej jakości w przekazywaniu wiedzy. W wywiadzie dyskutuje różnicę  między edukacją i komunikacją, analizuje zmiany społeczne i technologiczne ostatnich lat, które nie pozostają bez wpływu na sposób, w jaki możemy przekazywać wiedzę, wreszcie, pokazuje na gigantów popularyzacji nauki, takich jak Stephen Jay Gould czy Carl Sagan jako przykłady doskonałych komunikatorów wiedzy.

Wiele z uwag, które padają w wywiadzie, wydają się trywialne i banalne. Zbyt często jednak spotykam wykładowców, dla których prowadzenie wykładów jest przykrym obowiązkiem, studentki i studenci są niechcianym i niepotrzebnym dodatkiem do pensji, a przestrzeń między audytorium i katedrą przypomina Wielki Kanion. Oczywiście, za wszelką cenę należy ustrzegać się „pajacykowania” podczas wykładów, zresztą, studenci są fantastycznym barometrem. Jeśli widzą kogoś, kto biega wokół pulpitu, sypie żarcikami a każdy slajd to animacja w PowerPoincie, to niekoniecznie wysoko sobie taki produkt cenią. Ale tak jak forma bez treści jest marnowaniem czasu, tak treść bez formy jest marnowaniem możliwości: możliwości przekazania czegoś wspaniałego, zainteresowania drugiej osoby swoją pracą, zasiania ziarna fascynacji nauką. Jak zawsze, trzeba znaleźć złoty środek. Wszystkim, którzy prowadzą jakiekolwiek zajęcia dydaktycze polecam wysłuchanie tego wywiadu, na pewno stanie się powodem i okazją do przemyślenia celów i jakości prowadzonych przez siebie zajęć.

A tutaj krótka zapowiedź tego, co w książce:

Komentarze»

1. i - 01/20/2010

Zauważyłem, że najlepsze zajęcia prowadzą wizytujący wykładowcy zagraniczni albo Polacy, którzy spędzili trochę czasu na zagranicznych uczelniach. Co ciekawe, są to zwykle osoby najbardziej zajęte, więc argument o braku czasu na przygotowanie odpada. Zresztą wystarczy wspomnieć Richarda Feynmana – noblistę prowadzącego podstawowy kurs fizyki.

Na szczęście u nas to też powoli się zmienia. Na studiach doktoranckich miałem kurs na temat przekazywania wiedzy. Na niektórych uczelniach opinia studentów jest elementem oceny pracownika.

2. telemach - 01/20/2010

Eeech Olson – on jest istotnie jedyny w swoim rodzaju. Od trzech lat oglądam sobie (wciąż) „Flock of Dodos” i naoglądać się nie mogę. Po prostu piękne.

A jeśli chodzi o przekazywanie wiedzy – to jest to rzeczywiście problem. System promuje na nauczycieli akademickich niekoniecznie tych którzy są w tym kierunku szczególnie „gifetd”. I nikt tak naprawdę nie sprawdza czy posiedli tę umiejętność. Bo jest to umiejętność, której opanowanie wymaga kolosalnej pracy. I horyzontów przekraczających umysłowy zaduch specjalistycznego getta.

Mikołaj Morzy - 01/23/2010

W trakcie zeszłorocznej konferencji PLOUG rozmawiałem z Arturem Gramackim (http://www.uz.zgora.pl/~agramack/) i doszliśmy do wniosku, że na polskich uczelniach brakuje dobrze określonej ścieżki kariery dla dydaktyków. O ile ścieżka awansów naukowych jest dobrze określona (doktorat-habilitacja-profesura podwórkowa-profesura) i ma swoje ramy czasowe, o tyle brak takiej ścieżki dla dydaktyków, a tworzone etaty (np. docenci i starsi wykładowcy) są traktowane jako mniej prestiżowe niż odpowiadające im etaty „naukowe”. To jest kompletnie bez sensu. W idealnym świecie pracownik uczelni mógłby wybrać, czy bardziej „kręci” ją/jego kariera naukowa, czy dydaktyczna, i od tego momentu obie ścieżki powinny być równorzędne – dzięki temu promowalibyśmy ludzi, którzy mają talent i pasję do uczenia i przekazywania wiedzy.


Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d bloggers like this: